Tunahan.net

Eğer kavuşamamak varsa ucunda yakıcı bir ateştir özlem. Kıvranırsın, iki büklüm olursun, zifiri karanlıkta yolunu kaybetmiş bir yolcu gibi dolanırsın.
Günler akar. Yemek yersin, şakalaşırsın, uyursun, uyanırsın.. O hep damarlarında gezen, bir türlü kurtulamadığın bir kor parçası gibidir.
El ayak çekilince ana rahmindeki bir bebek gibi kıvrılır yatarsın. Artık sadece içinde yüzdüğün özlem denizi ve sen varsındır. Sanki damarlarındaki ateş dışarıya çıkmış seni çepeçevre sarmış ve sen en korunmasız halinle en korunaklı yerde özlemin ateşten denizinde yüzersin. 
Eğer kavuşamamak varsa ucunda, sevdiği çiçekleri koklarsın, sevdiği şarkıları dinlersin. 

Hele bir de dönülemeyecek bir yerdeyse… İşte o zaman sen ateş olursun.okluğunu, gidişini, hayatından sanki hiç yaşamamış gibi çıkıp gidişini kabullenemezsin. Zifiri karanlıklarda yol alırsın kim bilir ne zamana kadar. En çok canının yandığı an aslında yeni bir yolu adımlamaya başladığını anladığın andır. Unutmaya başlarsın. Yüzünü, ellerini, dokunuşunu, gülüşünü yavaş yavaş kaybettiğini anlarsın. Karanlıkta uzaklaşan bir gölge gibi ardından bakarken aslında tan yerinin de ağardığını fark etmezsin bile.
Eğer birazcık umut varsa içinde özlemin, işte o zaman içindeki kor sevda ateşine döner. Canın yine yanar ama her kavuşmada yüreğinde güller açar.
Kavuşursun. İçindeki ırmak taşar sel olur, çağlayan olur uçurumlardan akarsın. Azcık uzaklaşsa azgın bir deniz gibi kabarır öfkesi özlemin. Olmadık davranışından olmadık anlamlar çıkarırsın. Kimse sakinleştiremez seni, yanarsın kül olursun. Ne sevda sözleri dindirir acını ne dost sesler…
Birbirinizin hiç bir şeyi iken aslında birbirinizin her şeyi olmuşsunuzdur artık. Ne kadar mı sürer? Kim bilebilir ki.

“Gözlerine bakıyorum 
hangi uzaklara gittiler 
sen bana akan aşk damlası 
bitti diyorsun 
dikenli teller düşsün araya
…
İçimi çekince 
yangın başladı her bir hücrede 
anımsadım bir geçmişim vardı benim 
anımsadım bir dünya içindeyim 
gecede çırılçıplak bir iç sızısı 
…
Aşk bir kurgudur 
öyle diyecekler 
herkes konuşabilir ve bu herkesin başında 
oysa ne garip 
tattığım zehirle yalnız ölüyorum 
ve benzersiz bir çiçek soluyor yanı başımda” *

* Neşe Yaşın / Aşk Sarkacı