sanki bir rüyadayım, hiç var olmadım, hiç yaşamadım, bir gün uyanacağım bu rüyadan ve bildiğim gördüğüm her şeyin bir rüyadan ibaret olduğunu göreceğim. korkuyorum uyanmaktan, sevdiklerimi kaybetmekten. koşmaya çalışıyorum ama koşamıyorum, ayakta durmaya çalışıyorum ama yerimden kalkamıyorum bile. Bana öğüt veren, kendi düşünce ve fikirlerinde olmamı bekleyen ak sakallı dedeler çok, ama doğrusu yok. Belki de bu ben değilimdir, belki de tunahan diye biri yoktur. belki gerçekte adım ahmet, mehmet, kerim dir. belki çocuğumdur rüyamda büyüdüğümü görüyorum, belki yaşlıyımdır gençleştiğimi görüyorumdur. belki belki de hiç doğmamışımdır, annemin karnındayımdır henüz kim bilir. Ama gerçek şu ki, sevdiklerim de olmasa çok sıkıldımmm bu rüyadan. gerçek olan ne, yalan olan ne bilemiyorum, göremiyorum… İçim tükendi…